ഗുരുനാഥയെന്ന സ്വപ്നം

കൂരിരുൾതിങ്ങിടും

ഞങ്ങൾതൻ പകൾക്കിനാവുകളിൽ

ഓരു നറുകൈതിരിവെട്ടാവുമായി

ചെറുപുഞ്ചിരിതൂകിയ കൊഞ്ചലുമായി

വന്നെത്തിയതാം അവൾ!

വന്നനാളിൽ തന്നെയവൾ ചൊല്ലിതന്നു

ഓരുകുടം നന്മകൾ ഒരുകൈ അറിവുകൾ

സ്വർഗ്ഗസമനമാം ഞങ്ങൾതൻ ക്ലാസിലെ

നന്മമാലാഖായായി തിളങ്ങിനിന്നവൾ

ഗുരുനാഥയെന്നു ചൊല്ലിയ നാവിനാൽ

അറിവാം നന്മമൊഴികൾ

ചൊല്ലിതന്നീടുന്നവൾ

ഗുരുവെന്നതിൽ അഹംഭാവമില്ല

ക്രൂരഭാവമില്ല ദേഷ്യമെന്തെന്നറിയില്ല

കോപകുലയാവില്ല കോപമെന്തെന്നറിയില്ല

അറിവിന്മൊഴികൾ പകർന്നു

തരുന്നവൾ തൻ ഉത്തരവാദിത്തം പക്വ്വതയോടെ

ആ ചെറുപുഞ്ചിരിക്കിതാ ഞങ്ങൾ

നേരുന്നൊരു സംഗീത-

സാന്ദ്രമാം സ്നേഹധാരങ്ങൾ.

This poem was written by Albin Sebastian.


Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s